Niks doen is het nieuwe werken
17 september 2018 
2 min. leestijd

Niks doen is het nieuwe werken

[drop_cap]Dit was een week van niks. Een week van eenvoud. Van rust. Vorige week zwaaide ik Mohamed uit en kreeg een handkus terug. Ik ving hem op, plakte hem op mijn wang en reed de poort uit. Op weg naar de bossen in de Vogezen. De camper volgeladen met water en voedsel. Ik ging dan wel naar de Vogezen, maar ben alles behalve een Jos B.. Een boek over welke planten ik wel en niet kan eten heb ik niet bij me. Materialen om te vissen ook niet. Dus deed ik boodschappen bij de Super-U. [/drop_cap]

Een meneer uit Drenthe

Er stond een fijne meneer op de camperplek. Hij had zo’n twee jaar geleden zijn vrouw verloren en ging sindsdien zo nu en dan alleen met zijn Hymer op pad. Hij droeg twee trouwringen, ik schatte hem een jaar of zeventig. We kletsten wat, wisselden onze verhalen uit en gingen weer onze eigen gang. De volgende morgen kwam hij na zijn wandeling weer even naar me toe. Weer even kletsen, wat vragen en hij ging weer door naar zijn koffie. Zo keuvelden we wat, twee dagen. Ik vond het jammer dat hij wegging.

Zelfhulp

De dagen vulden zich vanzelf, met wat yoga, wat wandelen, wat gitaarspelen, wat schrijven, wat lezen . Ik las het boek van Jon Kabat-Zinn ‘Waar je ook gaat, daar ben je’ over mediteren. Ook las ik een boek van Lisette Thooft, ‘Kom uit je hoofd’. Dan heb je wat mij betreft in meerdere opzichten een goede titel voor je boek bedacht. Soms ging het wat ver. Lisette drinkt bijvoorbeeld haar eigen plas. Dus ik las niet elke letter. Toch, zulke boeken, een soort zelfhulpboeken, ze zijn fijn in een week van bezinning.

Lac du Kir

De week had ook zon, zee en strand. Want na de Vogezen reed ik door naar Dijon en plantte ik mezelf dichtbij een groep dames van een jaar of zestig. Zij lagen te zonnen, topless, aan het meertje naast de camping. Ze dronken wijn, rookten sigaretten en aten van hun zelfgebakken taart. Grootse verhalen vertelden ze aan elkaar en daarna zongen ze liedjes. Ze flirtten met een man, allemaal tegelijk, met één man. Daar kan dan weer geen zelfhulpboek tegenop.

Happy & Mindful

Tot slot nog twee dingen.

Als eerste: leuk, jullie reacties! Op allerlei verschillende manieren en via andere kanalen geven jullie me wat terug. En dat is fijn.

Als tweede: het was ook de week waarin ik mijn eerste gastblog schreef voor Happy & Mindful. Die blog verschijnt deze week. Want naast mijn avonturen, of soms helemaal geen avonturen, zit er in deze reis ook een bijzondere ontwikkeling. Daar schrijf ik over, op een ander plekje.

Het was een goede week.

 

 

 

Over de schrijver
Ik werkte bijna tien jaar in het hoger onderwijs en kreeg in 2018 tijdens mijn sabbatical te maken met een burn-out en fibromyalgie. Op dat moment maakte ik een reis in m'n camper door Europa en leerde ik langzaam maar zeker de ups&downs van het herstelproces kennen. In de verhalen op deze website neem ik je mee op mijn reis naar verder herstel.
Loes
Door

Loes

op 19 Sep 2018

#trotsopjou En op al je avonturen en soms geen avonturen! ?

Gwennie
Door

Gwennie

op 19 Sep 2018

Dijon, mooie streek zo in de nazomer/beginherfst. Genieten van de cyclus van het leven, de cyclus van je lijf... Stapje terug. Mooi!

Jitske
Door

Jitske

op 19 Sep 2018

Oh je hebt me genoemd in jouw blog. Hoe leuk! Ben erg benieuwd naar je toekomstige verhalen.

Reactie plaatsen
Ellen Postma

Ook toe aan een doorbraak van jouw patronen?

Doe dan net als mij mee met de 'Helweek from Home'! 


Eerlijk is eerlijk: toen ik voor eerst van de Helweek hoorde, dacht ik: 'Hell no!' De titel alleen al vond ik zo onaantrekkelijk en toen ik zag dat het programma 's ochtends om 5.15 uur begon, dacht ik echt: Why? 


Waarom ik me toch heb opgegeven lees je hier 👇🏼

Wil je geen verhaal missen de komende tijd?

Laat het me weten, dan geef ik je een seintje

50%
Ja, doe mij dat seintje
Your information is safe with us
arrow_drop_up arrow_drop_down